دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ٢٥٧ - نهى از جزع و ناله در مصائب

دوست واقعى‌
٩٠١- دوست راستگو كسى است كه در كنار تو كوشش مى‌كند، كسى است كه به خودش ضرر مى‌زند تا به تو نفع برساند.

٩٠٢- و كسى است كه وقتى مى‌بيند موضوعى مى‌خواهد تو را متلاشى گرداند خودش را در معرض خطر قرار مى‌دهد تا تو را جمع‌آورى نمايد.

٩٠٣- نيكى به مردم نشانه بزرگوارى طبيعت است و منت گذاشتن، موجب فاسد كردن كار خوب است.

٩٠٤- كار خير از نظر ارزش استوارتر و بالاتر از قله كوههاى مرتفع است (كه دسترسى به آنها مشكل است.)

٩٠٥- كار شر حركتى سريع‌تر از حركت آب شتابنده (آبشار) دارد.

٩٠٦- به عهد و پيمانى كه با دوست بسته‌ايم عمل نكنيم جدائى با يكديگر را فراهم ساخته‌ايم.

٩٠٧- مردم را آلوده نكن كه آلوده خواهى شد.

٩٠٨- اخلاق ساختگى خيلى زود به عادت منتهى مى‌گردد.

٩٠٩- خلقت مردم متفاوت است، اخلاق شايسته هست، طبيعت پست هم‌