دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ٢٥٥ - بيان لوازم محبت و اخوت
به اراذل إحسان مكنيد
٨٩٦- بشخص پست نيكى مكن، زيرا عملى است
بىفائده و از دست رفته.
٨٩٧- نسبت بشخص آزاده و سخاوتمند محبت كن. عمل تو عطرى است كه بوى آن پراكنده مىشود.
|
با مردم بد چرا كسى باشد نيك |
ضايع چه كنى روغن خود را در ديگ |
|
|
هرگز بد و نيك خوش نجوشند به هم |
با آنكه نهند هر دو را در يك ديگ |
|
در دوستى و دشمنى
معتدل باش
٨٩٨- معدن حوصله باش و از آزار رسانيدن پرهيز كن، زيرا عمل
خود را (در آخرت و عكسالعمل خود را در دنيا) خواهى ديد.
٨٩٩- وقتى مىخواهى محبت كنى، در حدّ اعتدال خوبى كن، زيرا نمىدانى چه وقت از وى جدا خواهى شد (و او كه محبت تو را از دست داده عصبانى مىگردد.)
٩٠٠- وقتى كينهى كسى را در دل گرفتى بغض تو شديد نباشد (كه منتهى به عكسالعمل و ضربه شديد به او باشد) زيرا نمىدانى چه وقت دوستى را از سر مىگيرى (و زيادهروىهاى تو در كينهتوزى مايهى شرمندگىات خواهد بود)
|
اى برده ز گنج عافيت راه به گنج |
زنهار كه هيچكس مرنجان و مرنج |
|
|
سررشتهى اعتدال از دست مده |
تا پاك برون روى از دير سپنج |
|