دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ٣٠ - شكوه از زنان بى وفا كه نه صدق دارند و نه صفا

خالى ز كدورتى نخواهد بودن‌

يارى كه براى كار دنيا باشد

هركس كه به من عهد محبت دارد

روزى كه طريق دشمنى آرد

خواهم كه دهم جزاى بدفعلى او

ليكن كرم و حيا مرا نگذارد

هرگونه جراحتى كه در عالم هست‌

دارند علاج هر يكى خلق به دست‌

ليكن نتوان به هيچ صورت كردن‌

تدبير جراحتى كه آن خلق بد است‌

بسيار كسى كه كرد دعوى وفا

با او به وفا زيستم از صدق و صفا

ليكن چو رسيد وقت يارى كردن‌

پيدا نشد از جانب او غير صفا

آن‌ها كه طريق دوستى مى‌سپرند

و ز غايت اشفاق به جاى پدراند

دارند محبّتي اگر در نظراند

و ان لحظه كه غائب‌اند طورى ديگرند