دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ٣٨٥ - مناجات با قاضى الحاجات
|
گر كسب كنيم از تو جمعيت خويش |
ظاهر نشود ديگر پريشانى ما |
|
١٤٢٨- اى فرودآورندهى باران از ابر سريع آب كش! اى فروريزندهى باران از ابرهاى متراكم بر خاك و شن و قحطىزدگان در پستى و بلندىهاى زمين.
|
اى ابر كرم گشته ز لطفت حاصل |
باران سخا ز فيض فضلت نازل |
|
|
من قطره و هستى تو درياى محيط |
باشد كه شود قطره به دريا واصل |
|
١٤٢٩- اى آفريننده برجهاى آسمانى كه بصورت آسمانى بدون شكاف آنها را خلق كردهاى. شب تاريكى راهم كه بر روشنائى دميده مىشود و درخشندگى ستارگان را مىپوشاند خلق فرمودهاى.
|
اى از تو بناى آسمان گشته بلند |
در گردن سركشان ز حكم تو كمند |
|
|
روشن شده از مهر تو فانوس فلك |
در آتش تو ستاره مانند سپند |
|
١٤٣٠- اى شكافنده صبح! اى فاتح پيروزى! اى فرستنده بادهاى ابرآفرين در صبح و شب.
|
اى صبح ازل از تو منور گشته |
وز فضل تو ٩ چرخ مدور گشته |
|
|
خواهيم نجات از تو در آن روز كه ما |
بينيم گناه خود مصور گشته |
|
١٤٣١- اى استوار سازنده كوههاى سربه فلك كشيده كه ريشههاى آن بلند و در زمين محكم كوههاى مرتفع را پايدار ساختهاى كه همه اين كارها از صنعت قديم تو تراوش كرده است.