دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ٣٨٤ - مناجات با قاضى الحاجات

مناجات با قاضى الحاجات‌
١٤٢٥- اى شنونده دعا! و اي كسى كه آسمان را بالا قرار داده‌اى! اى كسى كه هميشه باقى هستى! و اي كسى كه بخشش فراوان دارى و به ناتوان بيچاره كمك مى‌كنى.[١]

١٤٢٦- اى داناى كارهاى پنهانى! اى بخشاينده‌ى گناهان! اى پوشاننده‌ى عيب‌ها و اي كسى كه سختى‌هاى كسى را كه با ناراحتى‌ها مى‌سازد و لب به سخن نمى‌گشايد برطرف مى‌گردانى.

١٤٢٧- اى برترين صفت‌ها! اى بيرون‌آورنده گياه از دل خاك! اى جمع آورنده‌ى پراكنده‌ها! اى خالق ريزريزه‌هاى استخوان‌هاى پوسيده.[٢]

[١]- از نظر شماره‌گذارى چون نيم فردى‌ها متمم شعر اول است و معناى مستقلى ندارد شماره مستقلى براى آن در نظر گرفته نشد.

[٢]- اشاره به آيات قرآن درباره خلقت مجدد بشر در قيامت از همان استخوانهاى پوسيده است.( سوره يس آية ٧٨: وَ هِيَ رَمِيمٌ)