دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ١٩٤ - تسبيح و تنزيه و تقديس الهى

٦٥٤- روزى كه مقدر نشده كه من بميرم ترسى از هلاك شدن ندارم و آنگاه كه مردن معين شده است، فرار فائده ندارد.

٦٥٥- مقصر است كه دنبال اشتباه مى‌رود و مى‌داند كه اشتباه مى‌كند.

٦٥٦- فردى كه خود را شايسته كارى مى‌داند و آن را انجام مى‌دهد شايسته است كه كار خوب انجام دهد و حرف حساب و نهى را بپذيرد.

رزق در دست خداست‌
٦٥٧- مردم براى ريخت‌وپاش دنيا حرص مى‌زنند، صفاى دنيا هم با دلگيرى مخلوط است.

٦٥٨- افراد زيادى در جمع كردن مال پافشارى دارند و بدست نمى‌آورند و تعداد فراوانى عاجز هم با اينكه قدرت ندارند از دنيا بهره‌مند مى‌گردند.

٦٥٩- آنگاه كه عاجز از مال دنيا بهره‌مند مى‌گردد به خاطر عقل و فكر بهره‌مند نگرديده، بلكه خدا صلاح دانسته از مال دنيا بهره‌مند گردد.