دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ٤٦١ - خطاب به فاطمه براى اطعام مسكينى
غريب است.
|
اى چشم مرا ز اه رخسار تو نور |
زنهار كه از خانه مشو هرگز دور |
|
|
خالى ز كدورتى نديدم غربت |
باشد همه جا شام غريبان مشهور |
|
شكايت از انحراف
فاسقان
١٧٢٤- اگر نبودند گروهى كه مرتب نماز مىخوانند و گروه ديگرى كه پشت سر
هم روزه مىگيرند،
١٧٢٥- (اگر چنين مردمى نبودند) زمينى كه زير پاى شماست شب هنگام متلاشى مىگرديد، زيرا شما مردمى ناباب هستيد كه از ما فرمان نمىبريد.
|
دارند جماعتى عبادت باهم |
وز غايت طاعتاند دائم خرم |
|
|
گر طاعت اين طائفه مانع نشود |
در روى زمين زلزله باشد هردم |
|
سعد و نحس أيّام
١٧٢٦- پيش من
آمد و مرا به حوادثى كه از طريق نجوم پيشبينى مىگردد و خطرهائى كه درك مىشود
تهديد كرد.
١٧٢٧- (من در برابر اين تهديد مىگويم:) از گناهان خود مىترسم اما از شر حوادثى كه از طريق نجوم پيشبينى مىشود در امان هستم.
|
جمعى به نجوم ميل بسيار كنند |
دائم سخن از عالم اسرار كنند |
|