دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ٤٦٢ - خطاب به فاطمه براى اطعام مسكينى

تفأل به نيك‌
١٧٢٨- به آنچه ميل دارى تفأل بزن، به دستت مى‌آيد كم شده است كه بگويند چيزى بوده است و به عمل نيايد.

اظهار حسب خويش‌
١٧٢٩- ما خودمان شخصيت داريم و از فرزندان با شخصيت‌ها هستيم و كودك ما به هنگامى كه در گهواره است كنيه‌اش تعيين مى‌گردد.

توضيح: در ميان عرب اضافه بر اسم و فاميل (لقب)، كنيه هم هست. كلماتى كه اول آن اب، ابن، ام و بنت باشد كنيه است و بيشتر به اعتبار فرزندانشان، اين عنوان داده مى‌شود مثلا مى‌گويند: أبو الحسن يعنى پدر حسن و آنگاه كه در گهواره است اضافه بر نام و فاميل كلمه أبو الحسن را هم براى او در نظر مى‌گيرند باين تفأل كه بزرگ مى‌شود، ازدواج مى‌كند و فرزند مى‌آورد كه نام آن را حسن مى‌گذارد و يا مثلا به دختر مى‌گويند أم الحسن يعنى بزرگ مى‌شود و فرزندى مى‌آورد بنام حسن.

امام ٧ مى‌خواهد بگويد: دليل شخصيت ما اين است كه بچه‌هاى ما كه در گهواره‌اند حساب پس از ازدواج خود را هم دارند.

١٧٣٠- ما وقتى ببينيم پست‌فطرتان بر بساط قدرت تكيه زنند بپامى‌خيزيم و با آنان مبارزه مى‌كنيم.