دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ٢٥٤ - بيان لوازم محبت و اخوت
|
هرچند كه ما مقيد آب و گليم |
در ديده أهل معرفت جان و دليم |
|
|
يك گام ز راه شرع بيرون نرويم |
در هرچه گمان برد معتدليم |
|
از غضب بپرهيز
٨٩٢- با حوادث روزگار بساز! نسبت به كسى غضب
مكن! فقط هرچه در لوح محفوظ براى تو در نظر گرفته دامنت را مىگيرد (بشر غير از
خواست خدا نمىتواند عليه تو گامى بردارد.)
٨٩٣- در سرزمينى كه سود (مادى و معنوى) وجود ندارد نمان زمين وسيع و رزق گسترده است.
|
تا چند چه مرغ كور خواهى بودن |
وابسته به آب شور خواهى بودن |
|
|
گر عمر چنين مىگذرد پيش از مرگ |
در خانهى خود به گور خواهى بودن |
|
خوابى كه بهتر از
بيدارى است
٨٩٤- كسى كه بيدار بودنش را فرشتگانى كه نامه اعمالش را
مىنويسند نمىپسندند خواب براى او بهتر است.
٨٩٥- در حوادث روزگار براى إنسان اندرز است.
|
با مردم بد حديث حقّ گفته به است |
وين گوهر پاك قيمتى سفته به است |
|
|
ليكن چه رود به خواب غفلت ظالم |
بگذارند و بگويند بلا خفته به است |
|