دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ٣٤١ - اظهار استغنا از خلق عالم

نهى از گدائى كردن و آبرو ريختن‌
١٢٤٤- كسى كه آبروى خود را با درخواست مى‌ريزد اگرچه با خواهش كردن به آرزوى خود برسد، باز عوض آبروئى را كه ريخته بدست نياورده است.

١٢٤٥- هرگاه درخواست را با بخشش در ترازو بگذارى كفه‌ى درخواست پائين مى‌ماند و عطا هرچه بوده بالا قرار مى‌گيرد.

١٢٤٦- هرگاه ناگزير شدى آبروى خود را براى درخواست بريزى، آبرو را پيش بزرگوار و با شخصيت بريز و از او خواهش كن.

١٢٤٧- زيرا شخص بزرگوار وقتى به تو وعده داد، آن را به آسانى و بدون زحمت به تو عنايت مى‌كند.

تلخ‌ترين كارها
١٢٤٨- چند قرن مردم را آزمايش كردم، بدتر از كسى كه بمال فخر بفروشد موضوعى نديدم.[١]

١٢٤٩- حوادث بزرگ را بررسى كردم، هولناك و سخت‌تر از دشمنى شخصيتها باهم نيافتم.

١٢٥٠- تلخى تمام چيزها را چشيدم، تلخ‌تر از طعم درخواست، نچشيدم.

[١]- قرن در فارسى به يك‌صد سال گفته مى‌شود ولى در عربى درعين اينكه به همين معنى مى‌آيد به معناى مطلق زمان، ملت و طائفه هم مى‌آيد و منظور امام( ع) معناهاى آخر است، شرح حال ملت‌ها را كه در زمان‌هاى گذشته زيسته‌اند و يا خود ديده است بررسى نموده.