دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ١٧٨ - بيان جامعيت حقيقت انسانى

حقيقت انسانى‌
٥٩٩- دواى تو در وجودت نهفته است و درك نمى‌كنى، درد هم از خودت سرچشمه گرفته و دقت نمى‌نمائى.

٦٠٠- فكر مى‌كنى موجود ضعيفى هستى درصورتى‌كه جهان بزرگ در وجود تو پيچيده است.

***

توضيح: انسان از نظر دستگاه خلقت، اسرار فراوان از تمام جهان دارد و از نظر معنويت، اگر بحد كمال رسيد قلبش جايگاه خدا مى‌گردد: «قلب المؤمن عرش الرّحمن»

٦٠١- تو آن كتاب درخشانى هستى كه با حرف آن، پنهان‌ها آشكار مى‌گردد.

٦٠٢- بنابراين نيازى ندارى كه به تو بگويند وجودت با چه حروفى نوشته شده است.