دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ٣٤٤ - ارشاد به قطع دشمنى به عجز و فروتنى

١٢٥٦- هرچه داريم پيش مهمان مى‌آوريم، هرچند فقط نان و سركه باشد.

١٢٥٧- كسى كه شخصيت دارد به آنچه موجود است مى‌سازد اما پست فطرت نمى‌سازد و ناراحتى ايجاد مى‌نمايد.

ستايش از قناعت و مذمت از سؤال‌
١٢٥٨- جوانمردى كه با فقر بسازد، صبر او را زينت مى‌بخشد و اگر آبروى خود را از طريق درخواست كردن بريزد، خود را ذليل مى‌سازد.

١٢٥٩- جوانمرد به حد اقل زندگى مى‌سازد، نان براى شخص گرسنه هم خورش است هم غذا.

رعايت حال مردم‌
١٢٦٠- من كسى هستم كه تمام عزتى كه دارم از خدا مى‌دانم و نياكان من بزرگوارى‌ها را از يكديگر ارث برده‌اند.

١٢٦١- موقعى كه كار نيكى انجام دادم دنبال آن كار خوب ديگرى انجام مى‌دهم هرچند از من درخواست نكنند آن كار خوب را انجام دهم.

١٢٦٢- آنگاه كه بيچاره‌اى با من هم‌سفر شود، آن قدر به او كمك مى‌كنم تا نياز