دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ١١٤ - مدح قبيلهاى چند از عرب
٣٥٠- طائفه اوس و طائفه خزرج مردمى هستند كه به مردم پناه مىدهند و بيش از آنچه دارند عطا مىكنند.
|
هر روز كند ظهور از يارانم |
كارى كه من از خوبى او درمانم |
|
|
در جود و سخا نظير اين طائفه نيست |
دارند بسى فضل كه من مىدانم |
|
٣٥١- اى طائفه ازد شما قومي محترم هستيد به هنگامى كه سختى فرارسد به خود ضعف راه نمىدهيد.
٣٥٢- وفاى به عهد و پيمان اخلاق شماست و هيچگاه حرف راست شما با دروغ آغشته نگرديده است.
٣٥٣- آنگاه كه غضب مىكنيد همه از حمله شما مىترسند و گاهى غضب شما نسبت به مردم سست مىگردد.
|
اى قوم شما گروه عالىقدريد |
در بزم وفا و صدق و إحسان صدريد |
|
|
اعداء همه از تيغ شما مىترسند |
مردم چه كواكب و شما چون بدريد |
|
٣٥٤- اى طائفهى ازد من از تمام شما راضى هستم و شما گرداننده سياست من هستيد نه فرمانبردار.
٣٥٥- شما طائفه ازد از رحمت و مغفرت خدا مأيوس نباشيد خدا عمر شما را با بخشش و غفران به پايان مىرساند.
٣٥٦- همانند آغاز إسلام اينك هم پاكيد، از شاخه خار هيچگاه انگور چيده نمىشود.
|
اى قوم من از شما چه گشتم خوشنود |
بىشبهه جزاى آن ز حقّ خواهد بود |
|