دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ٨٠ - بيان زوال جاه و مال و مذمت حرص بر جمع مال

دنيا غم‌خانه است‌
٢٠٩- چيزى مثل دنيا نديدم كه مردم را فريب دهد و همانندى مثل مرگ نيافتم كه مردم را مى‌ترساند و به آنها اعلام خطر مى‌كند.

٢١٠- مثل خويشاوندان از كنار قبرش مى‌گذرم، اما روش من همانند كسى است كه اصلا نسبتى با صاحب قبر نداشته‌ام.

٢١١- به خدا سوگند به خود اعتراض مى‌كنم كه چرا همه ساعت به ديدار مصيبت‌زدگان نمى‌روم.

٢١٢- آنگاه كه با نقشه‌اى از يك مصيبت و غم‌زده خلاص مى‌شوم، روز بعد غم‌سازان جهان، غم ديگرى تازه مى‌كنند.

گناه و مرگ‌
٢١٣- براى همه مردم واجب است كه از گناهان خود توبه كنند اما ترك گناه واجب‌تر است.