دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ٧٨ - تبيين مصائب زمان و تعيين نوائب جهان
آمادگى براى مرگ
٢٠٥- از كسى كه مصيبت ديده، از خانواده يا
نزديكان خود را از دست داده، ناله مىزند، گريه مىكند و غمگين است تعجب مىكنم.
٢٠٦- گريبان را چاك مىزند و از روى نادانى اظهار ناراحتى مىكند گويا مرگ در نظرش چيز عجيبى است.
|
اى بهر عزا به فرق سر ريخته خاك |
و ز غايت بىخودى گريبان زده چاك |
|
|
گويا كه تو بودهاى ز مردن غافل |
يا نيست تو را هيچ نصيب از ادراك |
|
٢٠٧- تمام مخلوق خدا تا آنجا در مرگ مساوى هستند كه پيامبر خدا هم در برابر مرگ بيمه نيست.
٢٠٨- هر مخلوقى يك فرشته دارد كه همه روزه فرياد مىزند براى مردن بزائيد و براى خراب شدن بسازيد.
|
در دهر اگر كسى مخلد بودى |
شك نيست كه حضرت محمّد ٦ بودى |
|
|
هر شخص كه زاد عاقبت خواهد مرد |
ور مرگ نبودى به جهان بد بودى |
|
______________________________
-
دودرميان را براى دست چپ.
در مطلب امام (ع) اين مطلب توضيح و يا اشارهاى ندارد كه اول يك دست را تمام كن بصورت يك در ميان يا دودرميان بعد دست ديگر را. روايتى هم در اين باره ديده نشده است.
از اين نظر كه سفارش امام (ع) بىدليل و فلسفه نيست علت اين ترتيب در ناخن گرفتن در آينده روشن خواهد شد.