دیوان أمیر المؤمنین - میبدی، حسین بن معین الدین؛ زمانی، مصطفی - الصفحة ٨١ - بيان زوال جاه و مال و مذمت حرص بر جمع مال
|
ور بخت مدد كند به توفيق اله |
آن به كه تو آلوده نگردى به گناه |
|
٢١٤- حوادث روزگار عجيب است و عجيبتر از آن غفلت مردم از گذشت روزگار (و نزديك شدن مرگ) است.
|
اى دل عجب است نزد أرباب كمال |
گرديدن روزگار از حال به حال |
|
|
ليكن عجبى از آن عجبتر ديدم |
غفلت كه به هيچ ترفهاش نيست زوال |
|
٢١٥- صبر در مصيبتها سخت است اما از دست دادن ثواب (براثر بىتابى) خيلى سختتر است.
|
اى دل چه تو را واقعهاى پيش آيد |
يا تير غمت بر جگر ريش آيد |
|
|
گر صبر كنى ثواب آن روز جزا |
از هرچه كسى گمان برد بيش آيد |
|
٢١٦- به هرچه اميدواريم به نتيجه نزديك است و مرگ از همه چيزها نزديكتر است.
|
مردن ز شب سياه تاريكتر است |
و ز هرچه كنى خيال باريكتر است |
|
|
هرچند اميد ما به ما نزديك است |
دانم به يقين كه مرگ نزديكتر است |
|
پرهيز از حرص
٢١٧- موى سرم
سفيد شد و حرص من پير نگرديد. حريص مال دنيا هميشه در رنج و ز حمت است.