إرشاد القلوب ت مسترحمی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٨٨ - باب چهل و هشتم در فقر و فضيلت و حسن عاقبت آن

و اما حضرت ابراهيم ابو الأنبياء ٧ لباسش از پشم و خوراكش نان جو بوده.

و حضرت يحيى (ع) لباسش از ليف خرما و خوراكش از برگ درختان بود.

و حضرت سليمان (ع) با اينكه صاحب مملكت و اقتدار بود لباس موئى و پشمى ميپوشيد و هر گاه تاريكى شب همه جا را فرو ميگرفت دستهاى خود را بگردن خود مى‌بست و تا صبح ميايستاد و (از خوف خدا) گريه مينمود و مخارج خود را از فروش زنبيل و بوريا كه (از برگ خرما) ميبافت تهيّه مى‌فرمود، و اينكه از خداوند ملك و سلطنت را درخواست نمود[١] براى آن بود كه توانائى داشته باشد كه غلبه پيدا كند بر پادشاهان كافر، و گفته شده كه سؤال او از (هب لى ملكا) درخواست قناعت بوده.

و اما سيّد البشر محمّد المصطفى ٦ حالاتشان بر هيچ عاقلى پوشيده نيست، و گفته شده كه روزى آن حضرت سخت گرسنه شدند كه از گرسنگى بشكم مبارك سنگى بستند و فرمودند كسى كه گرامى بدارد نفس خود را (و شكم پرست باشد) ذليل خواهد شد، و هر كه ذليل كند نفس خود را و هوا و هوس را پايمال نمايد بزرگ و با عظمت خواهد گرديد و هر كه گرسنه باشد و عارى از دنيا باشد و دل باو نبندد روز قيامت متنعّم بنعمت الهى خواهد بود و هر كه در دنيا لباس نفيس بپوشد و متنعم بنعم دنيوى باشد (در صورتى كه از حرام باشد) روز قيامت گرسنه و برهنه خواهد بود و هر كه پيرو شهوت باشد پشيمان خواهد شد، چه بسا يك ساعت دنبال شهوت رفتن است كه يك عمر ندامت و پشيمانى پشت سر دارد.

[١]. اشاره است بآيه: رَبِّ اغْفِرْ لِي وَ هَبْ لِي مُلْكاً لا يَنْبَغِي لِأَحَدٍ مِنْ بَعْدِي‌