إرشاد القلوب ت مسترحمی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٨٦ - باب چهل و هشتم در فقر و فضيلت و حسن عاقبت آن
ديدى فقر را رو آورنده بگو مرحبا بشعار صالحين و زمانى كه ديدى ثروت و بىنيازى را رو آورنده، پس بگو گناهى است كه سرعت نموده عقوبت آن.
پس (اى برادر) نگاه كن در قصص و احوال انبياء و روش مخصوصه آنها و طرز زندگانى ايشان چنان كه مرويست حضرت موسى بن عمران (ع) با اينكه برگزيده شده بود براى وحى و تكلّم با خداوند بلا واسطه از كثرت رياضت و زحمت چنان لاغر و ضعيف شده بود كه ديده ميشد رنگ سبزى علفها از زير پوست بدنش زيرا بيشتر اوقات سبزيهاى زمين را ميل ميفرمود، و طلب مينمود از خداوند لقمه نانى را براى سدّ جوع خود.
و نيز مرويست كه آن حضرت روزى عرض كرد خدايا من گرسنهام خطاب حق رسيد كه من دانايم بگرسنگى تو، عرض كرد مرا طعامى عنايت كن خطاب شد هر گاه خواستم (با من است اراده).
و نيز مرويست كه وحى شد بآن حضرت كه اى موسى فقير كسى است كه نباشد از براى او مثل من كفيلى، و مريض كسى است كه نداشته باشد مثل من طبيبى، و غريب كسى است كه نباشد براى او مانند من مونس و دوستى، اى موسى راضى شو به پارهاى از نان جو كه سدّ جوع خود بنمائى، و بلباسى كه بپوشانى (بدن و) عورت خود را، و صبر را پيشه كن در مصائب و پيش آمدهاى سخت، و زمانى كه ديدى دنيا را رو آورده بسوى تو پس استرجاع نما بگفتن: إنا للَّه و إنا اليه راجعون، و بگو مكافات عمل و عقوبتى است كه شتاب نموده بسوى من در دنيا، و زمانى كه ديدى دنيا را كه پشت نمود و اعراض كرده از تو پس بگو