إرشاد القلوب ت مسترحمی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٨٧ - باب چهل و هشتم در فقر و فضيلت و حسن عاقبت آن

خوشا بشعار صالحين (كه خود را جزو صلحا بدان) اى موسى بشگفت در نياورد تو را سلطنت و اقتدار و ثروت فرعون زيرا آن خوشى موقتى دنيائى است.

و اما حضرت عيسى بن مريم (ع) ميفرمود: خدمت گذار من دستهاى من است و مركب سوارى من دو پاى من است و فرش من زمين و متكاى من سنگ است، و گرم شدن من در زمستان بوسيله آفتاب است و چراغ من در شب نور مهتاب است و نانخورش من گرسنگى است (كه هر گاه گرسنه شدم نان را بدون نانخورش با اشتها ميل ميكنم) و شعار من خوفست و لباس من از پشم است و ميوه و بوى خوش عطر من از علفهائى است كه در بيابان و صحرا براى حيوانات روئيده مى‌شود، شب را بيتوته ميكنم در حالى كه چيزى ندارم (و چيزى ذخيره نكرده‌ام) و صبح ميكنم در حالى كه نيست از براى من چيزى و با اين حال روى زمين كسى همانند من در بى‌نيازى و داشتن ثروت نيست.

و اما حضرت نوح (ع) با اينكه شيخ المرسلين است و عمر طولانى نمود چنان كه در بعضى از روايات است كه دو هزار و پانصد سال عمر نمود خانه‌اى براى خود بنا نفرمود زيرا چون صبح ميكرد ميفرمود احتمال ميرود كه تا شب زنده نخواهم بود، و چون داخل شب ميشد ميفرمود شايد تا صبح زنده نخواهم بود.

و هم چنان بود پيغمبر ما خاتم النبيّين حضرت رسالت پناه محمّد بن عبد اللَّه ٦ كه خشتى بر روى خشتى (براى ساختن خانه) نگذارد، حتى ديد يكى از صحابه خود را كه خانه ميسازد با گچ و آجر، فرمود:

مرگ بتو نزديكتر است از ساختن و تمام شدن اين خانه.