إرشاد القلوب ت مسترحمی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١١٢ - باب سى و نهم در مراقبت احوال خود بودن

براى او مينويسد كه ما بين هر درجه تا درجه ديگر بقدر فاصله ميان زمين تا منتهاى عرش الهى باشد، و هر كه صبر كند و خود را نگاه دارد از معصيتى، خداى سبحان از براى او نهصد درجه مينويسد كه فاصله ميان درجه‌اى تا درجه ديگر بقدر فاصله ميان زمين تا منتهاى عرش الهى باشد.

باب سى و نهم در مراقبت احوال خود بودن‌

خداى سبحان (در تمام احوال مراقب اعمال بندگان خود ميباشد چنان كه) ميفرمايد: وَ كانَ اللَّهُ عَلى‌ كُلِّ شَيْ‌ءٍ رَقِيباً[١] خداوند بر هر چيز مراقب و نگهبان است.

و فرمود: نبى اكرم ٦ بيكى از صحابه خود كه هنگام عبادت چنان باش كه گوئى خدا را مى‌بينى، پس اگر تو نمى‌بينى او را بدان كه او تو را ميبيند، و اين اشاره بمراقبت است، زيرا مراقبت آن است كه آدمى توجه كامل داشته باشد كه خداوند در تمام احوال مراقب اعمال اوست و مى‌بيند افعال و حركات او را و ميشنود گفتار او را و اطلاع دارد بر اسرار پنهانى او، و بداند كه در اختيار او است و نميتواند چيزى را از خدا پنهان كند و نميتواند از تحت فرمان و سلطنت او خارج شود.

و منقولست كه حضرت لقمان بفرزندش وصيت فرمود كه: اى پسر هر گاه خواستى گناهى را مرتكب شوى مكانى را پيدا كن كه خداوند تو را نبيند، و اين كنايه از اين است كه نميتوانى مكانى را پيدا كنى كه خداوند تو را نبيند پس او را نافرمانى مكن و معصيتش منما، چنان كه‌

[١]. ٥٢- الاحزاب