إرشاد القلوب ت مسترحمی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١١٠ - باب سى و هشتم در صبر و فائده و مراحل آن

مرويست كه وحى فرمود خداوند بحضرت داود ٧ كه: اى داود اخلاق خود را مانند اخلاق من كن، همانا يكى از اخلاق من صبر است و اجر صابر همين بس كه اگر در حال صبر بميرد شهيد مرده (كه ثواب شهيد دارد)، و اگر زنده بماند زندگى با عزتى خواهد داشت و صبر كردن بر آنچه كه هواى نفس ميطلبد فتح و ظفر است بر او، و صبر كردن بر محنتها ظفر يافتن است بر گشايش كارها و راحتى بعد از آن.

و خداوند حضرت ايّوب را بداشتن صفت صبر مدح فرموده چنان كه ميفرمايد: إِنَّا وَجَدْناهُ صابِراً نِعْمَ الْعَبْدُ إِنَّهُ أَوَّابٌ‌[١] ما ايوب را بنده صابرى يافتيم همانا نيكو بنده‌اى بود كه هميشه رجوع و توجهش بدرگاه ما بود.

و مرويست كه زمانى كه بيماريش شدت يافت زنش‌[٢] گفت اى ايّوب دعاى پيغمبران مستجاب است اگر دعا كنى شفا خواهى يافت، فرمود: اى زن خداى تعالى هفتاد سال ما را متنعم بنعمت خود ساخت لذا بايد مدت هفتاد سال بر بلاهايش صبر كنيم.

و مرويست كه روزى رحيمه آمد بنزد حضرت ايّوب در حالى كه‌

[١]. ٤٤- ص

[٢]. رحيمه دختر ابراهيم بن يوسف صديق( ع) از زنان مجلله روزگار و در عفت و عصمت و حيا و مودت و صبر در بلا كم نظير بوده و از عفت نفسى كه داشت خود را نگاه داشت از التفات بغير شوهرش و اداء حق نعمت او را كرد و مدت ١٧ سال پرستارى او نمود و چون بلا از هر جهت بر ايوب سخت شد و رحيمه صبر كرد، شيطان براى القاى شبهه بنزد او آمد و گفت مگر شما از آل يعقوب نيستيد؟ گفت چرا شيطان گفت پس اين بلا و مشقت چيست كه بآن مبتلا هستيد؟ گفت خدا بما چنين كرده كه ما را ثواب و اجر و مقام دهد.