إرشاد القلوب ت مسترحمی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١١٣ - باب سى و نهم در مراقبت احوال خود بودن

حق سبحانه هم ميفرمايد وَ هُوَ مَعَكُمْ أَيْنَ ما كُنْتُمْ‌[١] خداوند با شما است در هر كجا كه باشيد.

منقولست كه يكى از علما شاگردانى چند داشت و بيكى از آنها بيشتر ابراز علاقه و محبت مينمود، شاگردان لب باعتراض و شكايت گشودند! استاد عملا مطلب را بر آنها روشن نمود كه چرا باين شاگرد علاقه خاصى دارد، و آن اين بود كه بهر يك از آنها مرغى داد و امر نمود كه مكانى آنها را بكشند كه هيچ كسى نبيند، شاگردان از خانه استاد خارج شدند و پس از مدت كمى بازگشتند در حالى كه مرغها را كشته بودند، و پس از چندى آن شاگرد مورد علاقه استاد داخل شد در حالى كه مرغ را زنده بدست داشت، استاد در حضور شاگردان از او سؤال نمود چرا مرغ را نكشتى؟ جواب گفت بسبب آنكه امر نمودى مكانى آن را بكشم كه كسى نبيند، و من هر گوشه و كنارى رفتم ديدم خداى يكتا مرا مى‌بيند و برفتار من نظر ميفرمايد لذا نكشتم، استاد گفت أحسنت، و سپس رو بشاگردان كرد و گفت: حال فهميديد چرا او را مزيّت و برترى ميدهم بر شما؟

و از علائم مراقبت انفاق نمودن در راه خدا است از آنچه كه عطا فرموده خداوند، و بزرگ شمردن آنچه را كه خداوند بزرگ شمرده (مانند أنبياء و اوصياء ايشان، و قرآن، و اعمال واجبه، و گناهان كبيره) و بنظر حقارت و پستى نگاه كردن بآنچه كه خداوند كوچك و حقيرش شمرده (مانند دنيا، و مردمان جاهل و كافر و متجاهر بفسق) و رجاء و أميد بخدا داشتن است، زيرا رجاء و اميد آدمى را به اطاعت‌

[١]. ٤- الحديد