إرشاد القلوب ت مسترحمی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٧٥ - باب پنجم ياد عذاب و آخرت
اهل ديار و شهرها ايمنند از اينكه در هنگام روز كه سرگرم دنيا هستند عذاب ما آنها را فرا گيرد، آيا ايمن گرديدهاند از آزمايش و امتحان خداوند كه غافل از آن نميگردند جز مردم زيانكار.
و: وَيْلٌ لِكُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمٍ يَسْمَعُ آياتِ اللَّهِ تُتْلى عَلَيْهِ ثُمَّ يُصِرُّ مُسْتَكْبِراً كَأَنْ لَمْ يَسْمَعْها فَبَشِّرْهُ بِعَذابٍ أَلِيمٍ[١] واى بر آدم دروغگو و گناهكار، آنان كه ميشنوند آيات قرآن را كه بر آنها ميخوانى و اصرار بر تكبر و كفر دارند و روگردان از ايمانند چنان كه گوئى هيچ از آيات را نشنيده است پس چنين كسى را بعذاب دردناك و سخت بشارت بده اى رسول ما.
وَ لَوْ يُؤاخِذُ اللَّهُ النَّاسَ بِظُلْمِهِمْ ما تَرَكَ عَلَيْها مِنْ دَابَّةٍ[٢] اگر مؤاخذه نمايد خداوند مردم را بظلم و گناهشان باقى نخواهد گذاشت در زمين جنبندهاى ظَهَرَ الْفَسادُ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ بِما كَسَبَتْ أَيْدِي النَّاسِ لِيُذِيقَهُمْ بَعْضَ الَّذِي عَمِلُوا لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ[٣] فساد و پريشانى ظاهر گرديد در دريا و زمين باعمال ناپسندى كه مردم مينمايند، ما هم پاداش بعضى از اعمالشان را بآنها بچشانيم، شايد پشيمان شوند و از معصيت دست بكشند بسوى ما باز گردند.
و: وَ تِلْكَ الْقُرى أَهْلَكْناهُمْ لَمَّا ظَلَمُوا[٤] و اينست شهر و دهكدهها كه اهل آن را هلاك ساختيم چون ظلم و ستم ميكردند و نافرمانى ما را مينمودند. فَبِظُلْمٍ مِنَ الَّذِينَ هادُوا حَرَّمْنا عَلَيْهِمْ طَيِّباتٍ أُحِلَّتْ لَهُمْ[٥] مردمان پيش از شما را بواسطه ظلمى كه در حق پيغمبران نمودند و سخن آنها را گوش نكردند حرام كرديم نعمتهاى خود را بر آنان (و از آنها
[١]. ٦- الجاثيه
[٢]. ٦٠- النّحل
[٣]. ٤٠- الروم
[٤]. ٥٨- الكهف
[٥]. ١٥٨- النساء