إرشاد القلوب ت مسترحمی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٧١ - باب چهارم در ترك دنيا و ياد مرگ
كجايند پادشاهان و پسران پادشاهان و كسانى كه رئيس لشكرها بودهاند آگاه باش كه چقدر بد رفتارى كردند، بيتوته نمودند بر قلههاى كوهها (و ييلاقها) در حالى كه حراست و نگهبانى ميكردند آنها را مردان خشن و پهلوان با اين حال آن مردان نتوانستند كه مانع مردن ايشان شوند، پس پائين آورده شدند بعد از آن همه عزت از پناهگاهاى خود و ساكن گرديدند در گودال قبر و چه بد مكانيست براى آنها، صدا زد آنها را شخصى بعد از آنى كه در فن شدند كه كجايند اهل و عيال و چه شد تاج و تخت و مدالهاى شما، كجايند صورتهائى كه در كمال خوشى بودند و با دستمال و زينتها مزيّن ميشدند، پس قبر با فصاحت در جواب سائل گفت كه اين صورتها را كرم خورد، طولانى شد روزگارى كه ميخوردند و مىآشاميدند و لكن صبحى شد كه پس از آن همه خوراكهاى خوب خودشان خوراك (خاك قبر) شدند، جارى گرديد چشمان آنها بصورتشان و اگر ميديدى ايشان را (كه آنجا بواسطه غفلت و گناهشان) عيشى ندارند اى مرد.
و فرمود حضرت امام حسين ٧ اى پسر آدم فكر كن كه كجا رفتند سلاطين دنيا و آن كسانى كه عمارات زيبا و دهكدهها ساختند و نهرها جارى نمودند و چگونه مفارقت كردند دنيا را و حال آنكه نميخواستند بروند از دنيا، و اندوختههاى خود را بارث بديگران دادند و ما هم در اين نزديكى بآنان ملحق خواهيم شد، اى پسر آدم ياد كن رفتن در قبر و خوابيدن در آن و حضور در پيشگاه پروردگار را كه در آن وقت تمام اعضاء و جوارح بدنت شهادت بر اعمال تو ميدهند، و ياد آور روزى را كه قدمها ميلرزد و جانها بگلو ميرسد و سفيد مىشود صورتهائى