إرشاد القلوب ت مسترحمی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٤٥ - باب دوم در زهد و تقوى
منزلگاه او است، و لكن دنيا بهشت است براى كافر (چون در آخرت معذبست) و قبر محل عذاب و جهنم جايگاه او است.
و فرمود زاهد در دنيا قلب و بدنش راحت است از فكر و پيش آمدهاى ناگوار. (زيرا چيزى ندارد كه در بارهاش فكر كند و يا با حوادث روبرو شود).
و فرمود مؤمن زاد و توشه بر ميدارد از دنيا براى آخرتش و كافر فقط متمتع مىشود از آن (كه نميتواند از دنيايش بهره آخرتى برگيرد.) اى پسر آدم دورى كن از حرام تا اينكه بوده باشى عابد، و راضى و خوشنود باش بآنچه كه خدا قسمت تو نموده تا اينكه بوده باشى غنى، و نيكوئى بهمسايگان كن تا اينكه باشى مسلمان، و رفتار كن با مردم آنچنان كه دوست ميدارى با تو رفتار كنند تا اينكه بوده باشى منصف، بدرستى كه بودند پيش از شما مردمانى كه جمع نمودند اموال بسيارى را و بنا نمودند عمارات عاليه را واداشتند آرزوهاى زيادى را پس صبح نمودند در حالتى كه اموال خود را واگذاردند براى ديگران و خانههايشان محل دفن آنها گرديد، اى پسر آدم همانا تو در گرو عملت هستى و حضور پروردگارت خواهى رفت پس بخشش كن بآنچه در دست تو است و اختيار مكن از زمين مگر باندازه خوابگاه خود زيرا ماندن تو در زمين اندك است و از روزى كه بدنيا آمدهاى عمر تو هر روز فانى مىشود.
و فرمود كسى كه بىنيازى و استغناء بجويد بواسطه خداوند از مردم، محتاج ميگرداند پروردگار ديگران را باو.
و فرمود حضرت امير المؤمنين ٧ جز اين نيست كه دنيا منتهاى حدّ بينائى كور دل است، نمىبيند آنچه در پى آنست (كه باور ندارد از