إرشاد القلوب ت مسترحمی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٤٤ - باب دوم در زهد و تقوى
و توشه مسافران باشد. و من ميترسم كه اضافه از آن داشته باشم و در قيامت حساب آن را از من بخواهند، سعد گويد نديدم اطراف خانه سلمان جز آفتابه و كاسه سفالينى و طشت لباسشوئى را.
روزى ثوبان بن بجدد (آزادشده پيغمبر) بحضرت رسول ٦ عرض كرد چه مقدار مرا كافى باشد از دنيا؟ فرمود مقدارى كه سدّ جوع تو را بنمايد و عورت تو را بپوشاند و اگر خانهئى كه باندازه نشيمن تو باشد داشته باشى بر تو مبارك باشد و زياده از اينها اگر داشته باشى در قيامت از تو سؤال خواهند كرد.
و فرمود رسول خدا ٦ فارغ سازيد خود را از غمهاى دنيا هر چه توانستيد، بدرستى كه هر كه فكر او كار دنيا و همت او مقصود بر دنيا باشد دلش قساوت گيرد (و مضطرب و متفرق مىشود و شغل او پراكنده گردد) و فقر و احتياجش در مقابل چشمش باشد و از دنيا زيادتر از آنچه براى او مقرر شده است بهره نبرد، و كسى كه فكر و همت او آخرت باشد خداوند كارش را جمع ميسازد و دل او را غنى و بىنياز ميگرداند و دنيا ناخواه بر او روى مىآورد.
و فرمود حضرت موسى بن جعفر ٨ خوار بشماريد دنيا را زيرا گواراتر است براى شما بدرستى كه خوار نگرفتهاند قومى دنيا را مگر اينكه گوارا نموده است خداوند زندگانى آنها را، و دوست نداشتهاند دنيا را جماعتى مگر اينكه ذليل شدند و بمحنت افتادند و عاقبت پشيمان شدند (ولى چه سود).
و فرمود پيغمبر ٦ بابى ذر غفارى (رضى اللَّه عنه) همانا دنيا زندان مؤمن است (در مقابل نعمتهاى آخرت) و قبر محل ايمنى و بهشت