و فرمود آن حضرت هميشه بياد آوريد مرگ را كه لذّتها و خوشيها را ويران ميكند و عيشها را بهم ميزند، بدرستى كه شما اگر در ضيق معيشت باشيد توسعه ميدهد شما را و بمقام رضا ميرساند پس ثواب خواهيد داشت، و اگر داراى ثروت باشيد مبغوض شما ميگرداند ثروت را پس بخشش ميكنيد و اجر داده ميشويد، و هر گاه يكى از شما فوت كرد قيامتش قيام نموده و مى‌بيند جزاى آنچه را كه براى او هست كه پيش فرستاده از خوبى و بدى، و بدانيد كه شبها قطع‌كننده هستند عمر شما را و روزها نزديك‌كننده هستند مرگ شما را، و مرد هر گاه از دنيا رفت و بخاك سپرده شد مى‌بيند جزا و پاداش آنچه را كه پيش فرستاده و ميفهمد آنچه را كه واگذاشته براى او فائده‌اى ندارد و چه بسا از حرام جمع نموده باشد و يا حق و حقوق واجبه آن را نداده باشد (كه در اين صورت پس از حساب عذاب ميچشد).

گفت سعد[١] بسلمان (رضى اللَّه عنه) در حال بيماريش كه اى سلمان چگونه مى‌بينى خود را (براى آخرت) سلمان گريست. سعد گفت بر چه گريه مينمائى؟ جواب داد: بخدا قسم نميگريم براى دنيا و نداشتن آن، بلكه براى اينست كه پيغمبر فرمود: ثروت شما در دنيا بايد بمقدار زاد

[١]. هفت نفر از صحابه رسول خدا٦ سعد نام داشتند يكى سعد بن ابى وقاص و يكى سعد بن ربيع خزرجى انصارى و يكى سعد بن طريف كه سعد خفاف نيز ناميده مى‌شود و يكى سعد بن عائذ و يكى سعد بن عباده و يكى سعد بن مالك و يكى سعد بن معاذ و در اصل كتاب معلوم نيست كه كدام از ايشان اين سؤال را از حضرت سلمان نموده‌اند و شأن و جلالت حضرت سلمان نزد همه معلوم است، و قدر و منزلتش برتر از تعريف است- مترجم