فِيها نُزُلًا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَ ما عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ لِلْأَبْرارِ[١] مغرور نگرداند تو را اى انسان (و اندوهناك نشوى) چون مشاهده نمائى كه ديگران شهرها متصرف شوند (بدان) دنيا متاعيست بسيار اندك كه هر كس دل به او بندد جايگاهش در جهنم است، لكن آن كسانى كه پرهيزكار شدند و از خدا ترسيدند براى آنها بهشت‌هائى است جاودانى كه نهرهاى آب از زير درختانش جاريست، و آنچه نزد پروردگار است بهتر از هر چيزيست براى نيكان.

وَ لا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِلى‌ ما مَتَّعْنا بِهِ أَزْواجاً مِنْهُمْ زَهْرَةَ الْحَياةِ الدُّنْيا لِنَفْتِنَهُمْ فِيهِ وَ رِزْقُ رَبِّكَ خَيْرٌ وَ أَبْقى‌[٢] اى رسول ما هرگز چشم مدار بسوى آنچه ما داده‌ايم از زينتهاى زندگانى دنيا ببعضى از مردم (زير داده‌ايم بآنها) تا امتحان و آزمايش كنيم ايشان را و آنچه كه پروردگارت وعده داده در آخرت بهتر و بادوامتر است.

قُلْ مَتاعُ الدُّنْيا قَلِيلٌ وَ الْآخِرَةُ خَيْرٌ لِمَنِ اتَّقى‌ وَ لا تُظْلَمُونَ فَتِيلًا[٣] اى رسول ما بگو كه متاع دنيا بسيار ناچيز است و متاع آخرت بهتر است براى كسانى كه خداترس باشند و در آنجا ستم در باره آنها نخواهد شد.

فرمود پيغمبر ٦ بابى ذر غفارى كه خود را در دنيا غريب بدان و خويشتن را جزو مردگان بشمار (باندازه‌اى مرگ را بخود نزديك بدان كه گويا جزو مردگانى)، پس زمانى كه صبح نمودى اميد زنده بودن تا شب را نداشته باش، و هنگامى كه داخل شب گرديدى وعده زيستن تا شامگاه را بخود مده، و از سلامتى بدن فكر بيمارى كن، و از جوانيت فكر پيرى (تا شاكر شوى)، و از زنده بودن فكر مردنت باش، زيرا

[١]. ١٩٥- آل عمران

[٢]. ١٣١- طه

[٣]. ٧٦- النساء