إرشاد القلوب ت مسترحمی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٨١ - باب نوزدهم در قرائت قرآن مجيد و فائده آن
حرام دانستهاند و ايمان بمتشابهاتش آوردهاند به بهشت ميرساند و آن كسانى كه ضايع نموده باشند حدودش را و حلال دانسته باشند حرامهايش را بجهنم مىكشاند.
و فرمود حضرت رسول ٦ بخوانيد بترتيل نه مانند كسانى كه نثر ميخوانند كه كلماتش از هم پاشيده و متلاشى باشد و تند نخوانيد مانند كسانى كه شعر ميخوانند، و با تأمل بخوانيد و فكر كنيد هنگامى كه بآيات صنع الهى رسيديد و چنان نباشد كه همّت بر آخر سوره گماريد و تند بخوانيد كه زود تمام شود.
و منقول است كه روزى رسول خدا ٦ خطبه خواندند و در ضمن خطبه فرمودند: جز براى دو مرد خيرى در زندگى نيست، عالمى كه فرمانش ببرند، و شنوائى كه هر چيز شنيد حفظ كند[١]، اى گروه مردم شما در دنيائى هستيد كه مىبينيد در آن شبانه روز ميگذرد و كهنه مينمايد هر چيز تازهاى را و نزديك ميكند هر دورى را و ميرساند شما را بوعدگاهتان پس هر گاه ملتبس و مشتبه شود بر شما فتنهها مانند پارههاى شب تار، بشما باد بقرآن بدرستى كه قرآن شفاعتكنندهايست كه شفاعتش را قبول مىكنند و با هر كه مجادله نمايد و حجت را بر او تمام نمايد تصديقش مىكنند، و هر كه او را پيشواى خود گرداند او را ببهشت ميرساند و هر كه او را به پشت سر اندازد و بآن عمل ننمايد او را بسوى
[١]. مراد از اينكه هر چيز شنيد حفظ كند: اين نيست كه عباراتى كه شنيد از حفظ نمايد، بلكه مراد آنست كه مطالب خوب را نيكو گوش دهد و بخاطر و قوه حافظه بسپارد، و بديگران هم ياد دهد چون يكى از طرق حفظ مطالب نيكو و روايات و اخبار گفتن و ياد دادن بديگرانست كه از اندراس و از دست رفتن محفوظ ميماند- مترجم.