إرشاد القلوب ت مسترحمی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٥٤ - باب شانزدهم ساعت قيامت و آخر الزمان
ميگردند امراء ظالم و كم ميشوند امناء (أمين مردم) پس در اين زمان است كه پيدا مىشود نزديكى فرات معدنى كه بواسطه آن مردم بسيار كشته ميشوند كه حتى از هر صد نفر نود و نه نفر كشته مىشود و يكنفر سالم ميماند.
روايت شده از مردى كه گفت شبى با پيغمبر ٦ نماز خوانديم، پس شخصى سؤال كرد از آن حضرت چه وقت است قيامت؟ فرمود:
زمانى كه حقوق فقرا داده نشد، و خبيث و پست شدند امرا، و نفاق پيدا گردد بين دانشمندان، و تصديق نمودند امت من علم نجوم را و تكذيب كردند قدر را، و امانت جزء غنائم و صدقه را غرامت دانستند، و كارهاى زشت و قبيح را مباح دانند، و عبادت پروردگار را امر سنگينى شمارند.
و هم فرموده آن حضرت: بحق آن خدائى كه جان من در قبضه قدرت او است بپا نميشود قيامت مگر آنكه بوده باشند بين شما امراء فاجر و وزراء خائن و رؤساء ظلمه و خوانندگان فاسق و عابدان جاهل، پس مىفرستد خداوند بر آنان بلاهاى عظيم و شديد كه گرفتار آن شوند همچنان كه فرو فرستاد بر قوم يهود در زمان حضرت موسى، و اين هنگام است كه نقض در اسلام پيدا شود و مسلمانان دسته دسته گردند و پناه بخدا برند و آن بآن اللَّه اللَّه گويند (و چه بسا أثر و فائده نه بينند): و فرمود مولاى متقيان ٧ نيست سلطانى كه خداوند باو توانائى و قدرت داده و نعمت را باو تمام نموده باشد پس او ظلم كند بر بندگان خدا مگر آنكه سزاوار است بر خداوند سلطنت را از او بگيرد چنان كه مىفرمايد: إِنَّ اللَّهَ لا يُغَيِّرُ ما بِقَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُوا ما بِأَنْفُسِهِمْ[١] بدرستى كه
[١]. ١٢- الرعد