پايمال نمودى دين خود را و لغزانيده‌اى يقين خود را، آيا هيچ ميدانى كجا است مسكن و مأواى تو؟ كجايند اطفال يتيم و همسايگان و كسانى كه تو بر آنها ظلم كرده‌اى و حق آنها را غصب نموده‌اى كه همه اينها بر تو حق است و مظلمه آنها را بگردن خود انداخته‌اى؟ آرى، اگر از تو سؤال كنند در دنيا چه كرده‌اى خواهى گفت بزيارت خانه خدا مكه و أئمه معصومين رفته‌ام و در راه خدا صدقه داده‌ام، و حال آنكه فراموش كرده‌اى قول خدا را كه ميفرمايد: إِنَّما يَتَقَبَّلُ اللَّهُ مِنَ الْمُتَّقِينَ‌[١] جز اين نيست كه خداى تعالى قبول نميكند (اعمال خير و خوبى را) مگر از پرهيزكاران، و ميفرمايد تِلْكَ الدَّارُ الْآخِرَةُ نَجْعَلُها لِلَّذِينَ لا يُرِيدُونَ عُلُوًّا فِي الْأَرْضِ وَ لا فَساداً وَ الْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ‌[٢] بهشت جاويدان را قرار داديم ما براى آن كسانى كه ايمان آورده‌اند، و در زمين علوّ و تكبرى ندارند، و فتنه و فساد نميكنند، و عاقبت بخيرى مخصوص پرهيزكاران است.

و فرمود نبى اكرم ٦ ايمان بقرآن نياورده كسى كه حلال بداند آنچه را كه خدا حرام فرموده.

و فرمود امير المؤمنين ٧ شيعه من نيست كسى كه بخورد اموال مؤمنين را بحرام (كه از ايشان بدزدد، و يا بزور بگيرد و يا ربا از آنها بستاند) جز اين نيست هر كه چنين باشد مفتون است و بميرد در حال غرور و روز قيامت خواهد گفت با كسانى كه داخل بهشت ميشوند آيا من با شما نبودم در دنيا گويند چرا و ليكن تو خود را بفتنه و فساد و شك و ريب انداختى و مغرور كرد تو را آرزوها تا اينكه امر پروردگارت رسيد و اجل گريبان تو را گرفت، پس در اين روز فدائى از تو قبول نشود و عذرى پذيرفته نگردد، و اين روايت دليل است بر اينكه اين دسته از مردم كافر محسوب نميشوند

[١]. ٢٨- المائده

[٢]. ٨٢- القصص