و: وَ أَنْذِرْهُمْ يَوْمَ الْحَسْرَةِ إِذْ قُضِيَ الْأَمْرُ وَ هُمْ فِي غَفْلَةٍ وَ هُمْ لا يُؤْمِنُونَ‌[١] اى رسول ما بندگان را از روز غم و حسرت (يعنى روز مرگ و قيامت) بترسان، كه آن روز كارشان گذشته است (و فكر و تدبيرى نتوانند كرد) و (بعضى از) مردم بكلى از آن روز غافلند و بآن ايمان نمى‌آورند.

و: أَزِفَتِ الْآزِفَةُ لَيْسَ لَها مِنْ دُونِ اللَّهِ كاشِفَةٌ[٢] روز قيامت بسيار نزديك شده است و نميتواند كسى غير خداوند آن روز را آشكار و ظاهر نمايد وَ أَنْذِرِ النَّاسَ يَوْمَ يَأْتِيهِمُ الْعَذابُ فَيَقُولُ الَّذِينَ ظَلَمُوا رَبَّنا أَخِّرْنا إِلى‌ أَجَلٍ قَرِيبٍ نُجِبْ دَعْوَتَكَ وَ نَتَّبِعِ الرُّسُلَ أَ وَ لَمْ تَكُونُوا أَقْسَمْتُمْ مِنْ قَبْلُ ما لَكُمْ مِنْ زَوالٍ وَ سَكَنْتُمْ فِي مَساكِنِ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ وَ تَبَيَّنَ لَكُمْ كَيْفَ فَعَلْنا بِهِمْ وَ ضَرَبْنا لَكُمُ الْأَمْثالَ‌[٣] اى رسول مردم را از روزى كه هنگام عذاب و كيفر اعمالشان فرا ميرسد بترسان، كه ستمكاران خلق خواهند گفت پروردگارا عذاب ما بتأخير افكن (و ما را باز بدنيا برگردان) تا دعوت تو را اجابت كنيم و پيرو رسولان تو شويم (و از هر كار بد باز گرديم).

بآنها پاسخ آيد كه آيا شما بارها پيش از اين سوگند ياد نمى‌كرديد كه ما را ابدا زوال و هلاكى نخواهد بود، شما ستمكاران بوديد كه در منازل ستمگران پيش از خود مسكن گزيديد (و هلاك و مرگ آنان شما را عبرت نگرديد) و حال آنكه مشاهده كرديد كه عاقبت بسر پنجه قهر مرگ چه بر سر آنها آورديم و بر شما سرگذشت آنها را مثل آورديم (تا مگر عبرت گيريد و از كار زشت و ستمگرى دست كشيد ولى هرگز پند نگرفته و بيدار نشديد). و: أَ لا يَظُنُّ أُولئِكَ أَنَّهُمْ مَبْعُوثُونَ لِيَوْمٍ عَظِيمٍ يَوْمَ يَقُومُ النَّاسُ لِرَبِّ الْعالَمِينَ‌[٤] آيا آنها نميدانند كه (پس از مرگ‌

[١]. ٣٨- مريم

[٢]. ٥٨- النجم

[٣]. ٤٣- ابراهيم

[٤]. ٣- المطففين