إرشاد القلوب ت مسترحمی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٤٨ - باب چهاردهم در حالت مؤمن هنگام مردن

و ديگرى گفته است: قبرستان و محل مردگان بزرگترين موعظه‌كننده است پس بزيارة اهل قبور بشتابيد و عبرت بگيريد از روز حشر و نشر خود.

و حكايت شده يكى از بزرگان شبى وارد قبرستان شد و گفت:

اى اهل قبور چه كسانى هستيد شماها؟ چون جوابى نشنيد، خود در جواب خود گفت مائيم پدران و مادران و برادران و خواهران، و مائيم دوستان و أحبّاء و أصدقاء و همسايگان كه روزگار ما را از بين برد و بزير خاك پنهان ساخت، و شاعر هم ميگويد:

خاموشند مردگان و جواب نميدهند بكسانى كه آنها را بخوانند، مرده‌اند و (آيا ميدانى) چگونه است جواب مردگان (آنست كه از ما عبرت بگيريد).

گفت براء بن عازب‌[١] بودم با جمعى حضور حضرت رسول ٦ كه آن حضرت ديدند جنازه‌اى را دفن مينمودند، آن حضرت با شتاب آمدند بنزد آن جنازه و گريه سختى نمودند سپس بما التفات كردند و فرمودند: لِمِثْلِ هذا فَلْيَعْمَلِ الْعامِلُونَ‌[٢] براى چنين مكانى عمل‌كنندگان بخير و أوامر الهى عمل ميكنند بترسيد اى مردم از تنگى قبر و عمل نمائيد

[١]. براء( بفتح الباء و تخفيف الراء مقصورا و ممدودا) بن عازب الانصارى الخزرجى از صحابه رسول خدا٦ است و ليكن بدعاى على( ع) كور شد چون از او شهادت خواست در باره حديث غدير و او كتمان نمود و در كوفه در سنه ٧٢ هجرى وفات كرد- مترجم.

[٢]. ٥٩- الصافات