إرشاد القلوب ت مسترحمی
(١)
مقدمه كتاب
٢ ص
(٢)
نصايح و مواعظ از آيات قرآن
٣ ص
(٣)
باب اول در ثواب موعظه و نصيحت نمودن است
٣٠ ص
(٤)
باب دوم در زهد و تقوى
٣٨ ص
(٥)
باب سوم در مذمت دنيا
٥٢ ص
(٦)
باب چهارم در ترك دنيا و ياد مرگ
٥٧ ص
(٧)
باب پنجم ياد عذاب و آخرت
٧٤ ص
(٨)
باب ششم عقوبت در دنيا
٩٢ ص
(٩)
باب هفتم در آمال و آرزوها
٩٣ ص
(١٠)
باب هشتم در كوتاهى عمر
٩٦ ص
(١١)
باب نهم در بيمارى و مصلحت آن
١٠١ ص
(١٢)
باب دهم در ثواب عيادت مريض
١٠٢ ص
(١٣)
باب يازدهم در توبه و شرايط آن
١٠٥ ص
(١٤)
باب دوازدهم در آمادگى بمرگ
١١٣ ص
(١٥)
باب سيزدهم در كوشش در عمل
١١٦ ص
(١٦)
باب چهاردهم در حالت مؤمن هنگام مردن
١٤٢ ص
(١٧)
باب پانزدهم موعظه از كلام مصنف
١٥٠ ص
(١٨)
باب شانزدهم ساعت قيامت و آخر الزمان
١٥٢ ص
(١٩)
باب هفدهم در عقوبت زنا و رباخوار
١٦٢ ص
(٢٠)
باب هيجدهم در وصاياى لقمان و مواعظ رسول خدا
١٦٤ ص
(٢١)
باب نوزدهم در قرائت قرآن مجيد و فائده آن
١٧٨ ص
(٢٢)
باب بيستم خطبه در مواعظ و نصايح توأم با آيات سوره ق
١٨٣ ص
(٢٣)
باب بيست و يكم در ذكر و مواظبت بر آن
١٨٨ ص
 
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص

إرشاد القلوب ت مسترحمی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٣٠ - باب سيزدهم در كوشش در عمل

سير نخواهند كرد و برهنگان را نخواهند پوشانيد و مواسات با همسايگان نمى‌كنند بلكه مطيع شيطان خواهند بود و اطاعت خدا را ترك مينمايند و خداوند مى‌فرمايد: وَ مِنْ وَرائِهِمْ بَرْزَخٌ إِلى‌ يَوْمِ يُبْعَثُونَ‌[١] عقب سر ايشان (پس از مرگ) برزخ و حائلى است تا روزى كه باز زنده‌شونده، و برزخ تفسير بقبر شده.

و مى‌فرمايد: فَإِذا نُفِخَ فِي الصُّورِ فَلا أَنْسابَ بَيْنَهُمْ يَوْمَئِذٍ وَ لا يَتَساءَلُونَ، فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوازِينُهُ فَأُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ وَ مَنْ خَفَّتْ مَوازِينُهُ فَأُولئِكَ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ فِي جَهَنَّمَ خالِدُونَ تَلْفَحُ وُجُوهَهُمُ النَّارُ وَ هُمْ فِيها كالِحُونَ‌[٢] پس آن زمانى كه نفخه صور قيامت دميده شود ديگر نسب و خويشى در ميانشان نماند و كسى از حال ديگرى نپرسد و گفت و شنودى نكنند، پس در آن روز هر كه كفه ميزان اعمالش سنگين باشد رستگار خواهد بود، و هر كه كفه حسناتش سبك باشد از جمله كسانيست كه بخودشان ضرر و زيان زده‌اند و در جهنم مخلد خواهد بود.

و فرمود نبى اكرم ٦: در قيامت چون مردم به بينند دقت در حساب و شدت و سختى عذاب را، پدر تعلق و تمسك به پسر خود پيدا كند و پيش او آيد و گويد: چگونه پدرى بودم براى تو در دنيا، آيا تو را تربيت نكردم، و غذا بتو ندادم و لباس نپوشاندم و علم و ادب نياموختم و احكام دين ياد ندادم و آيات كتاب (خدا قرآن را) بتو تدريس ننمودم و دخترى را بتو تزويج نكردم و متكفل تو و زوجه تو در حيات و زندگى خودم نشدم و تو را بر خود مقدم نداشتم و اموال خود را براى تو بارث باقى نگذاشتم، پسر در جواب گويد: راست گفتى اى پدر (اكنون) حاجت تو چيست،


[١]. ٩٩- المؤمنون

[٢]. ١٠٠- المؤمنون