روى آب بود قبل از خلقت زمين و آسمان، پس آنگاه امر فرمايد آسمان را كه ببارد بر زمين مدت چهل شبانه روز كه همه جا را آب فرو گيرد، پس اجزاء بدنهاى مردگان در ميان آب باران جمع مى‌شود، سپس زنده فرمايد جبرائيل و ميكائيل و اسرافيل و حمله عرش را و امر نمايد باسرافيل كه بصور نفخه بعثت را بدمد، و چون اسرافيل بصور دمد ارواح خلايق از سوراخهاى آن مانند ملخ بيرون آيند كه پر مى‌شود بين آسمان و زمين، و بسوى زمين مى‌آيند و داخل در جسدهاى خود كه در قبرها خوابيده‌اند ميشوند و بامر پروردگار زنده مى‌گردند و از قبرها بيرون آيند.

چنان كه مى‌فرمايد يَوْمَ يَخْرُجُونَ مِنَ الْأَجْداثِ سِراعاً كَأَنَّهُمْ إِلى‌ نُصُبٍ يُوفِضُونَ خاشِعَةً أَبْصارُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ ذلِكَ الْيَوْمُ الَّذِي كانُوا يُوعَدُونَ‌[١] آن روز بسرعت سر از قبرها بيرون آورند در حالى كه چشمهايشان از هول و وحشت قيامت بخوارى و ذلت بزير افتاده باشد، اين همان روزيست كه رسولان حق بآنها گفته بودند و وعده ميدادند.

پس آنها را بمحشر آورند و امر شود بآفتاب كه از آسمان چهارم بآسمان دنيا آيد و چنان صحراى محشر گرم شود كه مردم در عرق فرو روند و عطش بر آنها غلبه نمايد كه زبانشان آويزان گردد و چنان گريه كنند كه خون بجاى اشك از ديدگانشان بريزد.

روايت كرده حسن بن محبوب‌[٢] از يونس (ثوير) بن أبى فاخته كه‌

[١]. ٤٢- المعارج

[٢]. حسن بن محبوب السراد ثقه و جليل القدر است و از اركان اربعه عصر خود بوده و از اصحاب اجماعست و از حضرت رضا( ع) و شصت نفر از اصحاب حضرت صادق( ع) روايت ميكند و كتابهاى زيادى نوشته و پدرش عوض هر حديثى كه مينوشته يكدرهم باو ميداده بجهت رغبت او بحديث و حضرت رضا او را مدح فرموده و در آخر سنه ٢٢٤ بسن ٧٥ سالگى وفات كرد- مترجم.