إرشاد القلوب ت مسترحمی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٢٣ - باب سيزدهم در كوشش در عمل
بهر كه بخواهيم، و سپس در عالم آخرت جهنم را نصيب او كنيم كه با ذلت و خوارى وارد آن شود.
و ميفرمايد: مَنْ كانَ يُرِيدُ حَرْثَ الْآخِرَةِ نَزِدْ لَهُ فِي حَرْثِهِ وَ مَنْ كانَ يُرِيدُ حَرْثَ الدُّنْيا نُؤْتِهِ مِنْها وَ ما لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ نَصِيبٍ[١] هر كه بخواهد نتيجه اعمالش را در آخرت ما مىافزائيم در حسناتش، و هر كس در دنيا بخواهد باو ميدهيم و ليكن در آخرت بهرهئى ندارد و نصيبى نخواهد يافت و گفته است (ابو نواس) شاعر:
|
إن الناس إلّا هالك و ابن هالك |
و ذو نسب في الهالكين غريق |
|
|
إذا امتحن الدّنيا لبيب تكشفت |
له عن عدوّ في ثياب صديق |
|
نيستند مردم جز اينكه هلاكشوندهاند و پسر هلاكشده در دنيا بواسطه دوستى بآن و كسى كه نسبش بشخص هلاك شده برسد يقينا غرق (در هلاكت) خواهد گرديد، و هر گاه عاقلى بدنيا نظر كند و تدبّر در او نمايد خواهد ديد كه دشمنى است بلباس دوستى در آمده.
ديگرى گفته:
|
كأحلام نوم أو كظلّ زائل |
إنّ الّلبيب بمثلها لا يخدع |
|
دنيا همانند خوابيست و يا سايهئى را ماند كه بزودى زائل شود پس عاقل هوشيار فريفته آن نميشود و دل بآن نمىبندد.
و فرمود نبىّ اكرم ٦ اهل بهشت نادم و پشيمان نيستند بر چيزى از امور دنيا بلكه هميشه نادم و پشيمانند از آن ساعاتى كه بر آنها گذشته و بياد خداوند نبودهاند:
[١]. ١٩- الشورى