إرشاد القلوب ت مسترحمی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٢١ - باب سيزدهم در كوشش در عمل
چون كه از دنيا رفتم قيامت من به پا شد و خاندان من با فرح و سرور مرا بقبرستان بردند، و با عجله قبر كندند و مرا بخاك سپردند و از نزد من برفتند.
واجب است بر عاقل كه محافظت نمايد باوقات نمازها و كوشش كند در اعمال نيكو و صدقه دهد و انفاق نمايد، بدرستى كه عمر يك لحظه بيش نيست و بيايد زمانى كه بگويند فلانى از دنيا رفت، و چون انسان مشاهده نمايد در قبرش اهوال و حسرات (قيامت) را بگويد مرا بدنيا باز گردانيد تا از اموال خود صدقهاى بدهم و در جوابش بگويند هيهات كه ديگر بدنيا باز گردى، پس غنيمت بدان اى عاقل باقيمانده عمر خود را همانا دنيا فانىشونده است، بيش از بيش جديت بنما پيش از اينكه بميرى و در قبر بخواهى كه تو را بدنيا برگردانند و جواب تو گفته شود هيهات كه ديگر برگردى.
|
بادر شبابك أن يهرما |
و صحة جسمك أن يسقما |
|
|
و أيّام عزّك قبل الممات |
فما كلّ من عاش أن يسلما |
|
|
و قدّم فكلّ امرء قادم |
على كلّ من كان قد قدما |
|
كوشش كن در جوانى پيش از آنى كه پير گردى و غنيمت بدان در حال صحّت جسمت قبل از آنى كه بيمار شوى و در زندگيت پيش از آنى كه بميرى زيرا چنين نيست كه هر كه زنده بود سالم بماند از فريب دنيا، و انفاق كن و پيش فرست زيرا مرد آنست كه براى خود چيزى پيش فرستد.
چنين گويد (ديلمى) مبادا جمع كنى مالى را و بخيل باشى در انفاقش كه بر زيان تو است هم چنان كه ميفرمايد خداى تعالى: وَ لا يَحْسَبَنَ