إرشاد القلوب ت مسترحمی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١١ - نصايح و مواعظ از آيات قرآن
كه در ايام حيوة خود كرده و آنچه را كه بآن وصيت نموده (كه بعد از او بعمل آورند) از نتيجه همه آگاه خواهد شد.
هذا يَوْمُ لا يَنْطِقُونَ وَ لا يُؤْذَنُ لَهُمْ فَيَعْتَذِرُونَ[١] آن روزيست كه كافران (بر نجات خود) سخنى نتوانند گفت و بآنها رخصت عذر خواهى نيز نخواهند داد. و هذا يوم الفصل جمعناكم و الاولين فان كان لكم كيد فكيدون[٢] اين روز فصل (حكم و جدائى نيك و بد) است كه شما را با همه گذشتگان پيشين بعرصه محشر جمع گردانيم پس اگر فكر و حيلتى بر نجات خود داريد و ميتوانيد حيلت كنيد.
و: إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ كانَ مِيقاتاً يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْواجاً وَ فُتِحَتِ السَّماءُ فَكانَتْ أَبْواباً وَ سُيِّرَتِ الْجِبالُ فَكانَتْ سَراباً إِنَّ جَهَنَّمَ كانَتْ مِرْصاداً لِلطَّاغِينَ مَآباً لابِثِينَ فِيها أَحْقاباً لا يَذُوقُونَ فِيها بَرْداً وَ لا شَراباً إِلَّا حَمِيماً وَ غَسَّاقاً ... يَوْمَ يَقُومُ الرُّوحُ وَ الْمَلائِكَةُ صَفًّا لا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمنُ وَ قالَ صَواباً ذلِكَ الْيَوْمُ الْحَقُّ فَمَنْ شاءَ اتَّخَذَ إِلى رَبِّهِ مَآباً إِنَّا أَنْذَرْناكُمْ عَذاباً قَرِيباً يَوْمَ يَنْظُرُ الْمَرْءُ ما قَدَّمَتْ يَداهُ وَ يَقُولُ الْكافِرُ يا لَيْتَنِي كُنْتُ تُراباً[٣] همانا روز فصل (روز قيامت كه در آن فصل خصومتها شود) وعدهگاه تمام خلق است، آن روزى كه در صور بدمند (تا مردگان زنده شوند) و فوج فوج به محشر در آيند، و درهاى آسمان بطور مختلف گشوده شود (تا هر فوجى از درى شتابند) و كوهها بمانند سراب گردد (و خودبينيها نابود شود) همانا دوزخ در انتظار بدكارانست، آن دوزخى جايگاه مردم سركش و ستمكار است كه در آن قرنها عذاب كشند، و هرگز در آنجا قطره آب سرد و گوارا نياشامند (چنان كه در دنيا از
[١]. ٣٥- المرسلات
[٢]. ٣٨- المرسلات
[٣]. ١٦- النبأ