و فرمود آن حضرت كه خداى تعالى ميفرمايد: حيا ميكنم از مردان و زنانى كه در اسلام پير شده باشند آنها را عذاب نمايم. سپس آن حضرت گريست، عرض كردند چرا گريه ميكنيد؟ فرمود: گريه ميكنم از جهت اينكه خدا حيا ميكند آنها را عذاب نمايد و مردم حيا نميكنند از معصيت و نافرمانى او.

گفته‌اند هر كه در جوانى تير مرگ باو اصابت نكرد عقال پيرى او را مقيد ميسازد، و شاعر هم ميگويد:

إنّى أرى رقم البلا		في قرن رأسك قد نزل‌
و أراك تعثر دائما		في كلّ يوم بالعلل‌
و الشيب و العلل الكثيرة		من علامات الأجل‌
فاعمل لنفسك أيّها المغر		ور في وقت العمل‌

مى‌بينم نوشته مرگ را كه بر بالاى سرت نازل شده، و مى‌بينم تو را كه هر روز بواسطه علتى و دردى از جوانى سقوط ميكنى، بدان كه پيرى و سستى اعضاء و جوارح از علائم مرگست، پس اى كه دستت ميرسد كارى بكن و جديت در عبادت نما تا ميتوانى.

و ديگرى گفته:

و لقد رأيت صغيرة		فسترت شيبى بالخمار
قالت غبار قد علاك‌		فقلت ذا غير الغبار
هذا الّذى نقل الملوك‌		إلى القبور من الدّيار

روزى دختركى را ديدم پس پوشانيدم موى سر و محاسن سفيد خود را با دستمالى گفت اين نفعى (و وقارى) است كه در تو پيدا شده، گفتم اين‌