إرشاد القلوب ت طباطبایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٧٥ - باب دوم در زهد در دنيا
تهيّه مىكند، و كافر هميشه به فكر بهره بردن از لذائذ اين دنياست و به ياد آخرت نمىباشد، اى فرزند آدم از آنچه خدا حرام كرده اجتناب كن و عفّت داشته باش تا از اهل عبادت خدا محسوب گردى، و به آنچه خدا روزى و قسمت تو فرموده است راضى باش تا غنى و بىنياز باشى. و با همسايگان نيكى كن تا مسلمان باشى. و با مردم چنان رفتار كن كه انتظار دارى با تو رفتار كنند.
هر گاه چنين كنى تو از اهل انصاف محسوب گردى به تحقيق كه پيش از شما گروهى بودند كه از اموال دنيا بسيار جمع كردند، و عمارات و بناهاى محكم ساختند و آرزوهاى دور و دراز داشتند، پس با چنين حال به يك مرتبه جمعيّت آنها متفرق و پراكنده شد و در گورستان ساكن شدند و در قبرها منزل نمودند.
اى فرزند آدم به درستى كه تو در گرو اعمال خود مىباشى و در پيشگاه خدا در قيامت براى رسيدگى به اعمالت حضور پيدا خواهى كرد. پس آن چه در دست دارى و در اختيار تو است انفاق كن و در راه خدا بذل و بخشش نما. و در وقتى كه گام بر زمين مىگذارى خود را مهيّا كن براى روزى كه در دل آن جا خواهى گرفت: براى اين كه به همين زودى محلّ سكونت تو آنجا خواهد بود. و بدان كه تو از روزى كه متولدشدهاى پيوسته در راه تمام كردن عمر خويش مىباشى.
و قال: من استغنى باللَّه احوج اللَّه الناس اليه.
آن كس كه خود را محتاج خدا دانست و بىنيازى و رفع حاجت خود را از خدا خواست خداى متعال ديگران را به او محتاج