إرشاد القلوب ت طباطبایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٤٨ - باب پنجم در ترسانيدن بندگان به وسيله كتاب خدا
هرگز بعد از مردن و قبل از آن در همين دنيا با انسان مصاحبت و رفاقت نمىكند مگر عملش. آگاه باشيد انسان در اين دنيا در نزد اهل و كسانش به منزله مهمانى است كه اندكى در ميان آنها مىماند و بعد از آن كوچ مىكند و به عالم ديگر مىرود.
و قال رسول اللَّه- ٦- لكلّ انسان ثلاثة اخلا امّا احدهم فيقول ان قدّمتنى كنت لك و اما الآخر فيقول انا معك الى باب الملك ثمّ اودّعك و امضى عنك و امّا الثالث فيقول انا معك لا افارقك فاما الاوّل فماله و اما الثّانى فاهله و ولده و اما الثالث فعمله فيقول و اللَّه لقد كنت عندى اهون الثّلاثة فليتنى لم اشتغل الّا بك.
پيغمبر اكرم- ٦- فرمود: براى هر انسان سه دوست است. امّا يكى از آنها مىگويد: اگر مرا پيش فرستادى براى تو نفع خواهم داشت و امّا ديگرى مىگويد من با تو هستم تا آن در ورودى كه بر خداوند وارد مىشوى. (مراد قبر است.) و اما سوّم مىگويد من با تو هستم و از تو جدا نخواهم شد. پس آن اول مال اوست و دوم اهل و اولاد او هستند و سوّم عمل اوست. و چون آن سه دوست را مىبيند و وفادارى سومى را مشاهده مىكند مىگويد: اى عمل به خدا قسم تو در نزد من از آن دو، بىاهميّت بىاهميّتتر بودى و به تو كمتر اعتنا مىكردم و اى كاش من در زندگانى خود مشغول نبودم مگر به تو.
و قال العرياص بن ساويه وعظنا رسول اللَّه ٦ موعظة زرفت العيون و وجلت منها القلوب فقلنا يا رسول اللَّه انّ هذه موعظة مودّع فما تعهّد الينا قال لقد تركتكم على الحجّة البيضاء ليلها كنهارها لا يزيغ