إرشاد القلوب ت طباطبایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٥٠ - باب پنجم در ترسانيدن بندگان به وسيله كتاب خدا

در آن روز از نعمتها سؤال مى‌شويد، فرمود: مراد از نعمت صحّت بدن و امنيّت و قوت و عافيت است. و گفته شده كه: مراد آب سرد است در روزهاى گرم.

مطابق روايات صحيح مراد از نعمت در اين آيه كريمه ولايت اهل بيت پيغمبر و ائمه معصومين- :- مى‌باشد (مترجم).

و كان رسول اللَّه- ٦‌- اذا شرب الماء قال: الحمد للَّه الّذى لم يجعله اجاجا بذنوبنا و جعله عذبا فراتا بنعمته‌

. وجود مقدّس پيغمبر- ٦- هر گاه آب مى‌آشاميدند مى‌فرمودند: تمام حمد مختص آن خدايى است كه اين آب را به سبب گناهان ما شور و تلخ قرار نداد و آن را به نعمت و رحمتش شيرين و گوارا نمود.

و قال سفيان بن عيينه ما من احد من عباد اللَّه الّا و للَّه الحجّة عليه اما مهمل لطاعة اللَّه او مرتكب لمعصيته او مقصّر في شكره.

سفيان بن عيينه گفته: هيچ كس از بندگان حق تعالى نيست مگر اين كه خداى متعال جلّت عظمته بر او حجّتى دارد، يعنى از راهى مقصّر و محكوم پيشگاه الهى مى‌باشد. يا اين كه مسامحه و كوتاهى در اطاعت و بندگى خدا نموده است، يا اين كه مرتكب معصيتى شده، و يا اينكه كوتاهى در شكرگزارى خلّاق عالم جلّت عظمته نموده است.

قال رسول اللَّه ٦‌ يقول اللَّه تبارك و تعالى يا ابن آدم ما تنصفنى اتحبّب اليك بالنّعم و تتبغّض الىّ بالمعاصى خيرى اليك نازل و شرك الىّ صاعد و لم يزل و لا يزال في كلّ يوم ملك كريم يأتينى عنك‌