فرمود و كسى كه در شكرگزارى كوتاهى كرد نعمت را از او خواهد گرفت. پس در كفران نعمت براى شما از طرف حق تعالى دو ترس است: يكى سلب نعمت و ديگرى عذاب كما اينكه در شكر نعمت دو فرح و شادى هست يكى برخوردارى از نعمت و ديگرى زياد شدن و دوام پيدا كردن آن.

قال ابن عباس آخر آية نزلت: وَ اتَّقُوا يَوْماً تُرْجَعُونَ فِيهِ إِلَى اللَّهِ ثُمَّ تُوَفَّى كُلُّ نَفْسٍ ما كَسَبَتْ وَ هُمْ لا يُظْلَمُونَ‌[١].

ابن عباس گفته آخر آيه‌اى كه نازل شد آيه مذكور است كه معنى آن به فارسى چنين است: بترسيد از روزى كه در آن به سوى خدا بازگشت خواهيد كرد پس هر كس كارى انجام داده و كسب كرده به او خواهد رسيد و ظلمى به او نخواهد شد.

و قال رسول اللَّه ٦‌: انّى لا عرف آية من كتاب اللَّه لو اخذ بها جميع الناس كفتهم. قالوا يا رسول اللَّه- ٦- و ما هى فقال: وَ مَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً وَ يَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لا يَحْتَسِبُ‌[٢].

پيغمبر اكرم- ٦- فرمود: به درستى كه من آيه‌اى از قرآن مى‌شناسم كه اگر تمام مردم پيرو آن باشند آنها را كافى است. عرض كردند: يا رسول اللَّه كدام است؟ فرمود: اين آيه است: كسى كه از خدا بترسد و محرمات را ترك بنمايد خداوند متعال براى او راه خروجى از مشكلات و بليات قرار مى‌دهد و او را از جايى روزى مى‌دهد كه گمان نمى‌برده.

[١] سوره بقره، آيه ١٨١.

[٢] سوره طلاق، آيه ٢.