بايد رفيق و دوستى از اعمال و كردار داشته باشى. و او با تو در قبر تو دفن مى‌شود در حالى كه زنده است و تو با او دفن مى‌شوى و حال آن كه مرده‌اى. پس اگر آن رفيق تو با كرامت و بزرگوار باشد تو را گرامى مى‌دارد و اگر لئيم و پست باشد تو را وامى‌گذارد و نفعى براى تو نخواهد داشت. پس تو با اويى و او نيز با تو و ملازم يك ديگر خواهيد بود. پس او را قرار نده مگر صالح، زيرا اگر صالح باشد مونس تو غير او نيست. و اگر از نظر شرع مقدّس اسلام زشت و ناپسند باشد تو را به ترس و وحشت نمى‌اندازد مگر او. قيس عرض كرد: يا رسول اللَّه دوست داشتيم اين موعظه شريف در قالب اشعارى در مى‌آمد كه بقاى آن بيشتر و سبب افتخار ما بود بر عربها كه در اطراف ما هستند. پس پيغمبر اكرم- ٦- اراده فرمودند كه حسان شاعر را دعوت كنند تا اين كار را انجام دهد شاعر ديگر كه او را صلصال بن دلهمس مى‌گفتند حاضر بود و كلمات شريفه رسول اللَّه- ٦- را به نظم آورده كه اشعار او ذكر شد اكنون ترجمه آن تقديم مى‌گردد.

براى خود رفيق و دوستى از افعال و كارهاى خود قرار ده و اختيار كن، چون كه قرين و مونس انسان در قبرش آن كارهايى است كه در دنيا انجام مى‌داده. و ناچار بايد هر كس بعد از مردن چيزى داشته باشد كه در وقتى كه او را ندا مى‌كنند كه چه آورده‌اى و چه كرده‌اى آن عمل را ارائه دهد. پس آن عمل بايد شايسته باشد كه مورد قبول واقع گردد. پس هر گاه در دنيا مشغول به كارى هستى به غير آنكه مورد رضاى خداست مشغول نباش. و