إرشاد القلوب ت طباطبایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٤٥ - باب پنجم در ترسانيدن بندگان به وسيله كتاب خدا

نمى‌دهد نجات آن كس كه نجات يافت.

و قال رسول اللَّه ٦‌: ويل للاغنياء من الفقراء يوم القيمة يقولون ربّنا ظلمونا حقوقنا الّتى فرضت عليهم في اموالهم‌

. پيغمبر اكرم- ٦- فرمود: واى بر اغنياء از فقراء در روز قيامت مى‌گويند: خدايا اغنياء به ما ظلم كردند و حقوق ما را ندادند آن حقوقى كه تو بر آنها در مالهايشان واجب فرمودى.

و قال ٧‌: بئس العبد عبد سهى و لهى و غفل و نسى القبر و البلاء و بئس العبد عبد طغى و بغى و نسى المبدأ و المنتهى و بئس العبد عبد يقوده الطّمع و يطغيه الغنى و يرديه الهوى الحديث رواه الخليفة بن الحصين‌

. فرمود: بد بنده‌اى است بنده فراموش كار و بازيگر و آن كه غفلت كند از خدا و احكام خدا و قيامت و ثواب و عقاب و بهشت و جهنّم و امثال اينها و فراموش كند قبر و پوسيده شدن و كهنه شدن در آن را. و بد بنده‌اى است بنده‌اى كه سركشى كند و ظلم نمايد و اول و آخر را فراموش كند، يعنى اول خلقت خود را با اراده و قدرت الهى و بازگشت به سوى رحمت او. و بد بنده‌اى است بنده‌اى كه طمع او را مى‌كشاند و ثروت او را سركش مى‌كند و تمايلات او را پست و بى‌ارزش مى‌كند. تا آخر حديث كه آن را خليفه پسر حصين نقل كرده.

قال قيس بن عاصم‌: وفدت على رسول اللَّه- ٦- في جماعة من بنى تميم فقال لى اغتسل بماء و سدر فاغتسلت ثمّ رجعت اليه فقلت يا رسول اللَّه- ٦- اعظنا موعظة ننتفع بها فقال يا قيس‌