ترجمه شرح دعاى سحر - فهري، سيد احمد - الصفحة ٢٥ - پيشگفتار مترجم

بحمد اللّه طبع و نشر جلد دوم آن كتاب در دوران حكومت جمهورى اسلامى بود و شيفتگان حقايق عرفانى را راهگشايى براى شناخت اين بعد روحى امام گرديد. مطالعه دقيق اين كتاب پر از معارف اسلامى را به صاحبدلان توصيه مى‌كنم. و علاوه بر اين چند جلسه تفسير امام كه به وسيله رسانه‌ها در سطح جهان پخش شد، گوشه ابرويى بود از جمال عرفانى امام كه نشان داده شد. و خداى را بسى سپاسگزارم كه در رابطه با آرزويى كه داشتم موفقم داشته است كه اكنون شرح دعاى سحر را با اجازه‌اى كه حضرت امام به اين حقير عنايت فرمودند ترجمه و منتشر سازم و جلوه تازه‌اى باشد از جمال عرفانى امام. در مقدمه اين شرح چند نكته به خوانندگان عزيز تذكر داده مى‌شود:

١- به طورى كه از تاريخ كتاب پيداست تأليف آن به سال ١٣٤٧ هجرى قمرى بوده، يعنى فقط ٢٧ بهار از عمر امام گذشته بود كه دست به تأليف اين كتاب زده‌اند و به خاطر دارم در دوران تحصيلم در قم، يعنى پيش از شهريور ١٣٢٠ از امام شنيدم كه فرمود شرح دعاى سحر اولين تأليف من است.

٢- با اينكه مطالب اين كتاب در سطح عالى بود و اكتفا به ترجمه آن بدون توضيح لازم از تعداد استفاده كنندگان مى‌كاست، معذلك به طورى كه ملاحظه مى‌شود بجز در موارد كمى تنها به ترجمه پرداخته شده است و از توضيح خوددارى شده است به دو جهت: اولا بضاعت علمى مترجم كافى نبود كه مطالب كتاب را آنچنان كه شايد توضيح و تشريح نمايد. ثانيا سنت معمول ميان فلاسفه و دانشمندان علوم عاليه آن است كه بنا ندارند اين گونه مطالب به صورتى باشد كه زبانزد عوام و افراد بى‌بهره از دانش كافى گردد، كه در اين صورت از طرفى حريم مقدس حكمت الهى محفوظ