ترجمه شرح دعاى سحر - فهري، سيد احمد - الصفحة ٩٦ - سخنى از نور كتاب تكوينى را مانند كتاب تدوينى الهى بطونى است

روحانيت او را نيز ببيند از مذهب برهان بيرون رفتن و مغالطه در قياس است، چنانكه در اخبار اهل بيت : رسيده است.

در كافى از عيسى بن عبد اللّه قرشى نقل مى‌كند كه گفت: ابو حنيفه به خدمت امام صادق ٧ رسيد، حضرت به او فرمود: «اى ابا حنيفه شنيده‌ام كه تو به قياس عمل مى‌كنى! عرض كرد: آرى. فرمود: قياس مكن، زيرا نخستين كسى كه قياس كرد ابليس بود آنجا كه گفت: مرا از آتش آفريدى و او را از گل. پس ميان آتش و گل قياس كرد، و اگر نورانيت آدم را به نورانيت آتش قياس مى‌كرد فضيلت ميان دو نور را مى‌شناخت و صفاى يكى را بر ديگرى متوجه مى‌شد.» و از همين خطا و غلط كارى و نگاه كردن به ظاهر و بستن درهاى باطن است كه مردم انبياء مرسلين را انكار كردند، به ملاحظه آنكه آنان نيز مانند ديگران در بازارها ميان مردم بودند و مانند آنان مى‌خوردند و مى‌آشاميدند، چنانكه خداى تعالى از آنان بازگو مى‌فرمايد كه گفتند:

«شما مانند ما بشريد و خداى رحمن چيزى بر شما نازل نكرده و دروغ مى‌گوييد.» [١]

______________________________
[١] مترجم گويد: مولانا را در اين مقام اشعار لطيفى است كه چند بيت از آن نقل مى‌شود: