ترجمه شرح دعاى سحر - فهري، سيد احمد - الصفحة ٨٦ - در شرح كتاب تكوين و كلمات آن

كتاب به وسيله آنها به پايان مى‌رسد، و هر كلمه‌اى را حرف‌هايى و هر حرفى را زبرى و بيّناتى است. [١] پس فاتحه كتاب تكوينى الهى كه خداى تعالى آن را با دست قدرت كامله خود تصنيف فرموده، و همه كتاب به وجود جمعى الهى كه از كثرت منزه و از هر گونه عيب و كدورتى مقدس است، در آن وجود دارد از جهتى همان عالم عقول مجرده و روحانيون از ملائكه و تعيّن اولى مشيّت است و از جهتى خود مشيت است، زيرا مشيت است كه مفتاح غيب وجود است و در زيارت جامعه است كه خداى تعالى به واسطه شما فتح كرد. چون حضرات ائمه معصومين : هم افق با مشيت حضرت حق‌اند چنانكه به همين معنى اشاره فرموده در آيه شريفه: «سپس نزديك شد و نزديكتر تا به فاصله ميانه دو قوس بلكه نزديكتر رسيد.» و اين آيه گرچه درباره رسول خداست ولى همگى آن بزرگواران از جهت ولايتى يكى هستند چنانكه فرمود: «اول ما محمد است، و وسط ما محمد است، و آخر ما محمد است، و همه ما از يك نور هستيم.» و چون همه كتاب در فاتحة الكتاب است و فاتحه به وجود جمعى در بسم اللّه الرحمن الرحيم است و آن هم در باء بسم اللّه و باء بسم اللّه در نقطه‌اى است كه در زير باء است على ٧ فرمود: «من آن نقطه هستم» و در روايت است كه: «ظهور وجود به وسيله باء بود، و به وسيله نقطه، عابد از معبود تميز يافت.» و خاتمه كتاب الهى و تصنيف ربانى، عالم طبيعت و طومار عالم‌

______________________________
[١] هر حرفى را دو صورت است صورت لفظى و صورت كتبى كه يكى را زُبُر و ديگرى را بيّنات گويند. مثلا حرف «لام» صورت لفظى‌اش مركب است از «ل، ا، م» و صورت كتبى‌اش فقط «ل» است. (مترجم)