ترجمه شرح دعاى سحر - فهري، سيد احمد - الصفحة ٨٣ - در وسيع بودن رحمت و اوسع بودن آن

يادآورى در اينكه مقصود از رحمت در اين فقره دعا رحمت فعلى است نه رحمت ذاتى‌

بدان كه تجلى خداى تعالى به تجلى رحمانى ذاتى در عالم اسماء و صفات هر چند پر بهاتر و نورانى‌تر است و رحمتش در آن مقام وسيع‌تر، زيرا عالم ربوبى عالمى است بسيار وسيع، ولى در اين فقره از دعا ظاهر آن است كه مقصود از رحمت، رحمت فعلى است و فيضى است كه از مقام رحمانيت ذاتى بر مرحومات افاضه مى‌شود و بارانى است كه از آسمان الوهيت بر زمين‌هاى خشك فرود مى‌آيد.

در وسيع بودن رحمت و اوسع بودن آن‌

و معلوم باد كه هر مرتبه‌اى از تعينات و هر موجودى از موجودات را رويى به جهان غيب و نور است و رويى به جهان ظلمت و قصور، كه اين ظلمت و قصور ناشى از حقيقت ذات مكدر موجودات و ماهيات تاريك است. پس به اعتبار آن وجهه نورانى كه به سوى جهان رحمت و مغفرت است مرتبه‌اى خواهد بود از مراتب رحمت الهى، و به اعتبار آن وجهه‌اى كه به سوى خود اوست مرحوم و مورد رحمت قرار مى‌گيرد. پس همان‌گونه كه مرحومات را تكثر عرضى بالذات است و تكثر طولى بالعرض، همچنين از براى رحمت تكثر عرضى بالعرض است و تكثر طولى بالذات كه برخى از آن وسيع است و برخى وسيع‌تر، و بعضى محيط است و بعضى محاط، چنانكه در حكمت عاليه مقرر است. و معلوم است كه مناسب با حال دعا كننده‌