ترجمه شرح دعاى سحر - فهري، سيد احمد - الصفحة ٣٥ - جامعيت انسان همه عوالم را

بنابراين آدمى با ملكيان، ملكى است، و با ملكوتيان ملكوتى، و با جبروتيان جبروتى. و روايت شده از آن حضرت و حضرت صادق عليهما السّلام كه فرمودند: «بدان كه صورت انسانى بزرگترين حجت‌هاى الهى است بر خلقش، و او همان كتابى است كه خداى تعالى آن را با دست خود نوشته است، و او همان هيكلى است كه آن را با حكمت خود بنايش نموده، و اوست مجموعه صورت جهانيان، و اوست مختصرى از لوح محفوظ، و او بر هر غايبى شاهد است، و اوست راه راست به هر گونه خير و نيكى، و همان راهى است كه در ميان بهشت و دوزخ كشيده شده است».

پس انسان خليفه خداست بر خلق او، و بر صورت الهى آفريده شده است،[١] متصرف در بلاد خداست و خلعت‌هاى اسماء و صفات خداوندى را در بر كرده و در گنجينه‌هاى ملك و ملكوت او نفوذ دارد، روحش از حضرت الهيه بر او دميده شده، ظاهرش نسخه‌اى است از ملك و ملكوت، و باطنش گنجينه‌هاى خداى لا يموت. و چون جامع همه صورتهاى كونيه الهيه بود، از اين رو در تحت تربيت اسم اعظمى كه به همه اسماء و صفات محيط بود و بر همه رسم‌ها و تعيّن‌ها حكومت داشت قرار گرفت، پس رب انسان جامع كامل همانا حضرت الهيه است و سزاوار است كه او خداى را به نامى كه با مقامش تناسب دارد و او را از امورى كه با او سازگار نيست محافظت‌

[١] -در روايات وارد است كه انّ اللّه خلق آدم على صورته:« همانا خداوند آدم را بر صورت خود آفريد.»